Razy 2: podwój liczby od 16 do 25.
Mnożenie do 50
Mnożenie do 50, od 8 × 5 do 2 × 23 i 80 × 50: podwajanie liczb od 16 do 25, trudniejsze działania z tabliczki i duże liczby z zerami na końcu.
Twoje dziecko może robić te ćwiczenia dopiero wtedy, gdy opanuje mnożenie i dzielenie do 30. Na działaniach takich jak 6 × 8 i 7 × 7 dzieci potykają się najdłużej, a dziecko, które zna już ich drugą stronę z dzielenia, ma jeden punkt zaczepienia więcej.
Zwykle w klasach 2–3, w wieku 8–10 lat. Każde dziecko idzie we własnym tempie; to wskazówka, a nie wymóg.
Pierwsze z 8 ćwiczeń w tym temacie. Zobacz wszystkie
Tak to wygląda dla twojego dziecka
Na przykładzie jednego ćwiczenia z tego tematu: Podwajanie.
1
2
3
4
Jak to się łączy
Strzałki wskazują, co można robić potem. To, co leży wewnątrz ramki, należy do niej.
Najpierw potrzebne
Mnożenie
Można potem
najpierw to, potem tamto należy do
Rozłóż dużą liczbę: 3 × 12 = 3 × 10 + 3 × 2.
Podwajanie wstecz to dzielenie na pół: ? → 46, czyli połowa z 46.
Runda na czas: ile działań twoje dziecko zrobi w sześćdziesiąt sekund?
Te same działania, ale za każdym razem brakuje innej liczby: wyniku albo jednej z dwóch liczb.
Te same działania do 50, ale z zerami na końcu: jeśli wiesz, że 8 × 2 = 16, to wiesz też, że 80 × 2 = 160 i 80 × 20 = 1600.
Które dwie liczby dają ten wynik? Kolejność nie ma znaczenia.
Cały ten temat w jednej rundzie finałowej (30 działań).
- Razy i przez — na stronie „Dzielenie do 50”
- Razy i przez: duża runda — na stronie „Dzielenie do 50”
- Szybko: razy i przez — na stronie „Dzielenie do 50”
Dlaczego to ważne
Podwajanie liczb od 16 do 25 wygląda na listę do wykucia, ale to przebrany rozkład liczby. Podwojone 23 to podwojone 20 i podwojone 3. Dziecko, które robi to szybko, ma narzędzie do prawie każdego mnożenia, jakie jeszcze przed nim.
Do 50 dochodzą też trudniejsze działania z tabliczki mnożenia, takie jak 6 × 8 i 7 × 7. To właśnie na nich wiele dzieci potyka się najdłużej, więc liczy się każde dodatkowe spotkanie z nimi.
Jak się do tego zabrać
Przy podwajaniu sprawdza się stała kolejność: najpierw dziesiątki, potem jedności, a potem dodać je do siebie. Dla 19 to 20 i 18, czyli 38. Po mniej więcej tygodniu dzieje się to już bez liczenia na głos.
Przy działaniach, które wciąż wychodzą źle, pozwól dziecku wymyślić własny sposób na zapamiętanie. Wierszyk, obrazek, żart: nieważne co, byle pochodziło od dziecka. Wymyślona samodzielnie podpowiedź trzyma się lepiej niż podana przez kogoś.
Kiedy to już opanowane?
Kiedy twoje dziecko rozwiąże bezbłędnie wszystkie 10 działań w 30 s lub szybciej. Tak szybko odpowiedzi przychodzą dopiero wtedy, gdy płyną z pamięci.