Razy 2: podwój liczby od 11 do 15.
Mnożenie do 30
Mnożenie do 30, od 6 × 4 do 2 × 12 i 1000 × 300: podwajanie liczb od 11 do 15, rozkład na dziesiątki i jedności oraz mnożenie z dzieleniem razem.
Twoje dziecko może zacząć tutaj, gdy zna mnożenie i dzielenie do 20; do dalszych ćwiczeń potrzebne jest też dzielenie do 30. Działania takie jak 2 × 14 nie stoją w tabliczce, więc dziecko musi je rozłożyć na kawałki, a to idzie gładko tylko wtedy, gdy tych kawałków nie trzeba już liczyć.
Zwykle w klasie 2, w wieku 8–9 lat. Każde dziecko idzie we własnym tempie; to wskazówka, a nie wymóg.
Pierwsze z 11 ćwiczeń w tym temacie. Zobacz wszystkie
Tak to wygląda dla twojego dziecka
Na przykładzie jednego ćwiczenia z tego tematu: Podwajanie.
Jak to się łączy
Strzałki wskazują, co można robić potem. To, co leży wewnątrz ramki, należy do niej.
Najpierw potrzebne
Mnożenie
Można potem
najpierw to, potem tamto należy do
Rozłóż dużą liczbę: 2 × 13 = 2 × 10 + 2 × 3.
Podwajanie wstecz to dzielenie na pół: ? → 28, czyli połowa z 28.
Wyścig z czasem dla dzieci, które już to umieją i chcą być szybsze.
Dzielenie to tabliczka od tyłu: 24 ÷ 3 — co razy 3 daje 24?
Te same działania, ale za każdym razem brakuje innej liczby: wyniku albo jednej z dwóch liczb.
Działań z rzędu: 30, wszystko pomieszane. To prawdziwy sprawdzian.
Runda na czas: ile działań twoje dziecko zrobi w sześćdziesiąt sekund?
Te same działania do 30, ale z zerami na końcu: jeśli wiesz, że 8 × 2 = 16, to wiesz też, że 80 × 2 = 160 i 80 × 20 = 1600.
Które dwie liczby dają ten wynik? Kolejność nie ma znaczenia.
Cały ten temat w jednej rundzie finałowej (30 działań).
Dlaczego to ważne
Do 30 pojawiają się działania, których nie ma w tabliczce mnożenia od 1 do 10, na przykład 2 × 14. Dziecko nie wyciągnie ich z pamięci; trzeba je sprytnie obliczyć. Ćwiczenie przesuwa się więc od zapamiętywania do rozumowania.
Rundy z dziesiątkami i setkami sięgają daleko w tysiące. 3 × 4 = 12 i 300 × 40 = 12000 działają według tego samego schematu; różnią się tylko zera. Kiedy dziecko to zobaczy, działanie z długim ogonkiem zer przestaje straszyć.
Jak się do tego zabrać
Kluczem jest rozkład: rozbij większą liczbę na dziesiątki i jedności. 2 × 14 to 2 × 10 i 2 × 4, czyli razem 20 + 8 = 28. Na początku niech dziecko zapisuje obie części jedna pod drugą, żeby nic nie zginęło.
Przy dzieleniu pomaga pytanie: ile razy 4 mieści się w 28? Jeśli dziecko umie na nie odpowiedzieć, od razu zobaczy, dlaczego 28 : 4 = 7 i 7 × 4 = 28 mówią o tym samym.
Kiedy to już opanowane?
Wszystkie 10 działań dobrze w jednej rundzie i nie więcej niż 30 s w sumie. Około 3 s na działanie pokazuje, że dziecko już nie liczy.