Razy 2: podwój 0, 1, 2, 3, 4 i 5.
Mnożenie do 10
Mnożenie do 10, od 9 × 1 do 2 × 4 i 40 × 2: podwajanie, pierwsze działania z tabliczki, pasujące do nich dzielenie i pełne dziesiątki.
Twoje dziecko może zacząć tutaj, gdy dodaje do 10; do dalszych ćwiczeń potrzebne jest też dzielenie do 10. Na początku 3 × 2 to po prostu trzy razy po dwa, czyli dodawanie, a w późniejszych rundach razy i przez 8 ÷ 4 = 2 okazuje się tym samym co 2 × 4 = 8, widzianym z drugiej strony.
Zwykle w klasie 2, w wieku 8–9 lat. Każde dziecko idzie we własnym tempie; to wskazówka, a nie wymóg.
Pierwsze z 11 ćwiczeń w tym temacie. Zobacz wszystkie
Tak to wygląda dla twojego dziecka
Na przykładzie jednego ćwiczenia z tego tematu: Podwajanie.
1
2
3
4
Jak to się łączy
Strzałki wskazują, co można robić potem. To, co leży wewnątrz ramki, należy do niej.
Najpierw potrzebne
Mnożenie
Mnożenie do 10
najpierw to, potem tamto należy do
Podwajanie wstecz to dzielenie na pół: ? → 8, czyli połowa z 8.
Mnożenie to dodawanie tej samej liczby raz po raz: 3 × 3 = 3 + 3 + 3.
Te same działania, ale za każdym razem brakuje innej liczby: wyniku albo jednej z dwóch liczb.
Jedna minuta i jak najwięcej działań. Nie trzeba tego, żeby iść dalej, ale pomaga liczyć szybciej.
Dzielenie to tabliczka od tyłu: 8 ÷ 2 — co razy 2 daje 8?
Te same działania do 10, ale z zerami na końcu: jeśli wiesz, że 4 × 2 = 8, to wiesz też, że 40 × 2 = 80 i 40 × 20 = 800.
Które dwie liczby dają ten wynik? Kolejność nie ma znaczenia.
Działań z rzędu: 30, wszystko pomieszane. To prawdziwy sprawdzian.
Wyścig z czasem dla dzieci, które już to umieją i chcą być szybsze.
Działań z rzędu: 30, wszystko pomieszane. To prawdziwy sprawdzian.
Dlaczego to ważne
Tu dziecko odkrywa, co znaczy „razy”. 4 × 2 to cztery grupy po dwa, a 2 × 4 to dwie grupy po cztery. To, że obie dają 8, jest małym odkryciem o dużych skutkach: dzięki przemienności dziecko ma później do zapamiętania o połowę mniej działań z tabliczki.
Od razu pojawia się też dzielenie, jako to samo działanie widziane z drugiej strony. A w działaniach z zerami na końcu okazuje się, że 3 × 2 i 30 × 2 są ze sobą spokrewnione. Wyczucie większych liczb rośnie więc już od pierwszego mnożenia.
Jak się do tego zabrać
Zacznij od prawdziwych przedmiotów na stole: trzy talerzyki, na każdym po dwa ciastka. Dziecko je liczy i dopiero wtedy zapisujecie 3 × 2 = 6. Dzięki temu znak ma znaczenie, zanim stanie się czymś do wyrecytowania.
Gdy dziecko ma samo ułożyć mnożenie, musi trochę poszukać. Jakie dwie liczby pomnożone dają 6? 1 i 6, ale też 2 i 3. To, że dobrych odpowiedzi często jest kilka, budzi w dzieciach ciekawość i jest dobrym pretekstem, żeby razem znaleźć wszystkie możliwości.
Kiedy to już opanowane?
Cała runda (10 działań) za jednym razem, bezbłędnie i w czasie do 20 s. To około 2 s na działanie: już bez liczenia, po prostu z pamięci.