Odejmowanie
Ćwiczenia z odejmowania w sześciu krokach, od 3 − 1 do 63 − 57: zabieranie, cofanie się przez dziesiątkę i szukanie różnicy, do 5, 10, 20, 30, 50 i 100.
- Odejmowanie do 5Odejmowanie do 5, od 3 − 1 do 3 − 3 = 0: zabieranie małych liczb, także wszystkiego albo niczego. Najpierw z liczeniem, potem coraz szybciej.
- Odejmowanie do 10Odejmowanie do 10, od 9 − 1 do 6 − 6 i 7 − 5: najpierw dwie liczby, potem trzy i cztery liczby oraz waga, a na końcu plus i minus pomieszane.
- Odejmowanie do 20Odejmowanie do 20, od 19 − 2 do 12 − 7: najpierw bez przechodzenia przez dziesiątkę, potem przez nią w dół, dalej trzy i cztery liczby oraz waga.
- Odejmowanie do 30Odejmowanie do 30, od 29 − 6 do 23 − 9: cofanie się przez dwie dziesiątki, potem trzy i cztery liczby, waga oraz plus i minus na zmianę.
- Odejmowanie do 50Odejmowanie do 50, od 39 − 6 do 50 − 31: ten sam sposób na większych liczbach, przez dziesiątkę i bez, także trzy i cztery liczby oraz waga.
- Odejmowanie do 100Odejmowanie do 100, od 87 − 7 do 63 − 57: liczby dwucyfrowe z przekraczaniem dziesiątki i bez, potem trzy i cztery liczby, waga i odejmowanie od 100.
Jak to się łączy
Strzałki wskazują, co można robić potem. To, co leży wewnątrz ramki, należy do niej.
najpierw to, potem tamto należy do
Dlaczego to ważne
Odejmowanie jest trudniejsze od dodawania i to nie przypadek. W dodawaniu wszystko rośnie, a w odejmowaniu dziecko musi się cofać, a liczenie wstecz przychodzi mniej naturalnie niż liczenie do przodu. Dziecko, które zna odejmowanie tylko jako „zabieranie”, utknie na działaniu takim jak 31 − 28, gdzie zabieranie wymaga wielu kroków.
Dlatego odejmowanie jest tu zawsze obok dodawania. Są działania z plusem i minusem na zmianę oraz działania z brakującą liczbą, w których dziecko widzi, że 9 − 4 = 5 i 4 + 5 = 9 opowiadają tę samą historię. Te dwie strony razem bardzo ułatwiają potem ułamki, ułamki dziesiętne i liczenie w pamięci do 100.
Jak się do tego zabrać
Są dwa sposoby odejmowania i dziecko potrzebuje obu. Odliczanie wstecz sprawdza się, gdy odejmujemy niewiele: 14 − 2 to dwa małe kroki do tyłu. Doliczanie lepiej działa, gdy liczby są blisko siebie: przy 31 − 28 liczysz od 28 do 31, a to tylko 3.
Pozwól dziecku wybierać przy każdym działaniu, zamiast robić zawsze tak samo. Czasem zapytaj na głos: „to daleko czy blisko?”. Po jakimś czasie dziecko samo zadaje sobie to pytanie, a to dokładnie ten nawyk, którego będzie potrzebować później przy dużych liczbach.